Zęby, jak każdy inny narząd w naszym ciele, podlegają procesom starzenia. Objawia się to przede wszystkim zmianami w ich kształcie i kolorze. Zęby osób młodych tuż po wyrżnięciu mają charakterystyczny dla siebie kształt. Na przykład siekacze posiadają nierówny, falisty brzeg sieczny, a przedtrzonowce i trzonowce mają ostre, wysokie guzki.
Wraz z upływem lat proces żucia powoduje starcie brzegów siecznych siekaczy – znika charakterystyczna „falbanka”, a zęby ulegają skróceniu. Podobnie dzieje się w przypadku zębów w odcinkach bocznych – guzki ulegają spłaszczeniu, stają się niższe i zaokrąglone.
Codzienne procesy, którym podlegają nasze zęby, prowadzą także do starcia i zmniejszenia się grubości szkliwa na wszystkich powierzchniach. Takie ścieńczenie szkliwa powoduje jego większą przezierność, w wyniku czego coraz mocniej zaczyna przeświecać zębina znajdująca się pod szkliwem. To właśnie zębina odpowiedzialna jest za żółty odcień zęba, dlatego wraz z wiekiem zęby tracą swoją biel i przybierają barwę żółtą, a nawet bursztynową.
Z upływem lat zmienia się również stan przyzębia. Najprościej mówiąc, dochodzi do przesunięcia linii dziąseł w kierunku wierzchołków korzeni i powolnego zaniku brodawek dziąsłowych. Objawia się to odsłonięciem korzeni zębów u osób starszych.
Wszystkie opisane procesy charakteryzują się różnym nasileniem u poszczególnych osób. Każdy z nas ma bowiem indywidualny zegar biologiczny, zgodnie z którym przemianom podlega cały nasz organizm. Osiągnięcia współczesnej stomatologii pomagają w odzyskaniu młodzieńczego uśmiechu na miarę indywidualnych potrzeb pacjenta.
