Kształtowanie postawy dziecka i stopnia adaptacji do leczenia stomatologicznego powinno rozpoczynać się już od najmłodszych lat. Za najbardziej stosowny wiek do nawiązania pierwszych kontaktów ze stomatologiem uważa się 2.–3. rok życia. U dzieci z większą podatnością na próchnicę leczenie powinno być rozpoczęte odpowiednio wcześniej.
Pierwsza wizyta dziecka w gabinecie stomatologicznym jest bardzo istotna. Ma za zadanie nie tylko przygotować dziecko do przeprowadzenia koniecznych zabiegów poprawiających stan uzębienia, lecz również stworzyć podstawy do wykształcenia pozytywnego nastawienia do zabiegów stomatologicznych w przyszłości. Zbyt późne zgłaszanie się z dzieckiem do stomatologa, wtedy, gdy proces próchnicowy jest już zaawansowany lub występuje ból zęba, jest najczęstszą przyczyną wykształcenia się negatywnego nastawienia dziecka do leczenia stomatologicznego.
Umawiając się na wizytę z dzieckiem, należy wziąć pod uwagę fakt, że olbrzymi wpływ na jego samopoczucie ma pora dnia. Z tego względu najbardziej odpowiednie na wizytę w gabinecie stomatologicznym dla małych dzieci są godziny poranne lub po popołudniowym odpoczynku.
Pierwsze wizyty mają charakter adaptacyjny, zaznajamiający dziecko ze specyfiką gabinetu stomatologicznego i stosowanymi narzędziami. Nie mogą być długie. Czas trwania wizyty dostosowuje się do indywidualnych możliwości dziecka, jednak nie powinien on przekraczać 20 minut. Preferowanym sposobem postępowania z małymi pacjentami jest metoda Addelstona: „Pokaż, powiedz, zrób”, polegająca na tym, by pokazać i w prostych słowach wyjaśnić dziecku przeznaczenie
i działanie danego narzędzia czy urządzenia jeszcze przed jego użyciem. Często na pierwszych wizytach stosuje się instrumenty ręczne, a dopiero gdy dziecko oswoi się z nimi, używa się urządzeń mechanicznych.
Bardzo ważnym elementem w opiece stomatologicznej nad dzieckiem jest współpraca rodziców, zarówno w zakresie przeprowadzania zabiegów higienicznych, jak i przygotowania dziecka do pierwszych wizyt u stomatologa.
Wizyta u dentysty jest dla dziecka sytuacją trudną, podczas której styka się ono z obcymi osobami
i nowym otoczeniem. Rodzice powinni poinformować je o planowanej wizycie i jej celu, powinni wykształcić w dziecku przekonanie, że wizyta będzie miała charakter poznawczy i może być ciekawym doświadczeniem. Błędem jest zapewnianie dziecka, że dentysta nie wyrządzi mu krzywdy, że nie będzie bolało, ponieważ sugeruje to, że leczenie stomatologiczne może być nieprzyjemne i wzbudza
w dziecku nieufność. Rodzice są w tym okresie życia dziecka głównym wzorem zachowań. Towarzyszenie dziecku podczas wizyt u dentysty ułatwia mu zapoznanie się z gabinetem, lekarzem,
a co najważniejsze, pozwala na przyjęcie właściwego modelu zachowania w sytuacji stomatologicznej.
Kontynuacją wizyty adaptacyjnej powinny być późniejsze wizyty kontrolne co 3 miesiące, które pozwalają na budowanie udanych relacji między dzieckiem a jego dentystą.
