Próchnica jest chorobą polegającą na demineralizacji i rozpadzie twardych tkanek zęba. W rozwoju próchnicy zasadniczą rolę odgrywają bakterie i cukry.
Cukry znajdujące się w pokarmach (głównie dodawane do nich sztucznie cukry rafinowane) są pożywką dla bakterii, które naturalnie znajdują się w jamie ustnej. Bakterie wytwarzają kwasy, które z kolei powodują demineralizację i rozpuszczanie szkliwa.
Ważną rolę spełnia w jamie ustnej ślina, która chroni zęby przed działaniem kwasów, działa bakteriobójczo, remineralizuje niewielkie ubytki i wypłukuje resztki pokarmów.
Podatność na próchnicę jest cechą indywidualną i zależy zarówno od predyspozycji genetycznych, jak i od warunków oraz trybu życia danej osoby.
Jak zapobiegać próchnicy?
- myć zęby pastą z fluorem przynajmniej 2 razy dziennie,
- używać nici dentystycznych,
- unikać słodyczy i dodatkowych przekąsek między posiłkami,
- kontrolować stan uzębienia w gabinecie stomatologicznym 2 razy w roku.
Przykładowe objawy próchnicy:
- ból zęba,
- tkliwość przy szczotkowaniu,
- wrażliwość na zimne i ciepłe pokarmy oraz słodki i kwaśny smak,
- nieprzyjemny zapach z ust.
Celem leczenia jest zachowanie zęba i zapobieżenie powikłaniom. W tym celu usuwa się uszkodzone tkanki zęba i umieszcza w ich miejscu materiał wypełniający ubytek. W przypadku bardzo zaawansowanej próchnicy może dojść do zakażenia tkanek miękkich w zębie. Wtedy ząb leczy się kanałowo. Nieleczenie próchnicy może doprowadzić do powstania zgorzeli, czyli stanu zapalnego nerwu zęba.
